WHAT CAR?| بزرگترین مرجع خودرو ایران

بدون مقدمه، واقعیت این است آلفارومئو موفق نخواهد شد. فقط کافیست به مستندات دقت کنیم. کمی حافظه تاریخی را کند و کاو کنیم. ببینیم در گذشته این گونه ادعاها به کجارسیده است. چند وقتی است که انبوهی از حرف و حدیث ها درباره ورود آلفارومئو در محافل خودرویی شنیده می شود که مثلا سرانجام بازار خودروهای وارداتی تغییر کرد و یا مثلا چه خوب که سرو کله ایتالیایی ها هم پیدا شد.

شک نکنید برنامه امروز ما یک مانور نیست. این جا ایران است. ما ایرانی هستیم و بدون تردید دغدغه پیشرفت کشور را در سر داریم. اما ای دوستان این راهش نیست. قضیه مثل داستان Seat اسپانیایی است. گفتند که می آید و می ترکاند. اما آمد و خودش ترکید. فقط و فقط یک بمب خبری برای جلب توجه رسانه ها و به رخ کشیدن مدیریت مدرن بود. تازه سئاتی که در دنیا به کیفیت بالا و قیمت پایین شهره است. حالا تصور کنید یک برند معتبر ایتالیایی می خواهد وارد شود. خیلی هم خوب، اما مهم، فقط آمدن نیست.

خودرو که بیاوری خدمات پس از فروش می خواهد، قطعه یدکی می خواهد، تعمییر کار می خواهد، تعمیرگاه می خواهد، گارانتی می خواهد و الی آخر. چرا راه دور برویم همین تندر 90 خودمان. حتی رنو پارس به عنوان نماینده رنو فرانسه، نتوانست مقابل ایران خودرو و پارس خودرو دوام بیاورد. لقمه از این راحت تر؟ حالا مدیاموتور پشت قضیه را گرفته. شرکتی که دو سالی است با تیراژ انبوه چند ده دستگاهی MG وارد بازار شده است.

آلفا رومئو اگر بیاید، گیر می کند. آنهایی که باید بدانند، خودشان می دانند. این خودرو خوب است، اصلا خیلی هم خوب است. اما خوب بودن در کنار به صرفه بودن معنی پیدا می کند. به صرفه بودن هم که که معلوم است، دقیقا به قیمت فروش آن بستگی دارد. می دانید داستان چیست؟ تجربه و کشش بازار نشان داده، خودروهای اروپایی زیر 100 میلیون در ایران، خیلی راه به جایی نمی برند. آمریکایی ها که هیچ، می ماند آسیایی ها. همین آسیا را هم باید تقسیم کرد. ژاپنی ها و کره ای ها. حقیقت این است در این رنج قیمتی، توپ دست این دو نفر باقی می ماند.

حالا به هر حال کاری است که شده. ما حرفمان را زدیم و رفتیم. مثل همیشه او را در برابر رقبای احتمالی اش قرار می دهیم.

نقاشی به سبک میلان!

نام او را درست تلفظ کنیم.جولی یتا. او یادگار همان جولیتای سال های 1954 تا 1965 است. در نمایشگاه ژنو 2010 بود که به دنیا آمد. قرار است فقط و فقط در Cassino ایتالیا تحت نظر پدرش، فیات تولید شود. نیامده، مقام دوم بهترین خودرو اروپا را در سال 2011  کسب کرد. آلفا برای این مدل، 5 پیشرانه آماده کرده است. سه تا بنزینی و دو تا دیزلی. از نمونه های بنزینی، دو تایش 1/4 لیتری هستند. یکی توربو و دیگری توربو با Multi Air. به نظر می رسد اگر بنا به آمدن جولیتا باشد، یکی یا هر دو از ان مدل ها وارد شود. وقتی موسسه ایمنی یورو NCAP تستش کرد، 5 ستاره کامل به آن داد. یعنی خیلی مطمئن چیزی در حد مرسدس E کلاس. خلاصه، جولیتاها همگی VDC (کنترل پویایی)، DTS (کشش پویای گشتاور) و Q2 (نسل جدید دفرانسیال های الکتریکی) را به صورت استاندارد دارند. مانند نمونه های اسپرت، حالت های DNA (فعال، معمولی، همه حالته) نیز روی کنسولش دیده می شود. با انتخاب هر کدام از این موارد، سیستم تعلیق، هندلینگ، ترمز ها و جعبه دنده تغییر اساسی می کنند.

ژاپنی سه میلیونی!

با رکورد  3 میلیون دستگاه از سری Mazda3، این خودرو به تالار مشاهیر خودرویی پیوست. باید دقت کرد که این رقم طی 7 سال و فقط دونسل، کسب شده است. تاریخچه مزدا نه خیلی مهم است نه خیلی جذاب. آنچه اهمیت دارد این است که 23 مدل مزدا 3 در دنیا تولید می شود. ما فقط یکی از آنها را داریم. این خودرو جواب خودش را پس داده. هم نسل اول هم نسل دومش. اگر قرار باشد ایرادی به او و به بهمن خودرو بگیریم، شاید بتوان به گرانی و کمی قطعاتش اشاره کرد. متاسفانه مثل همه مزدا های دیگر، بد تعمیر است. در کل ژاپنی ها بی آذار اند اما اگر خدای نکرده به مشکل بر بخورند. اشک راننده را در می آورند. 

اگر می بینید که مزدا3 کمی خشک است، ایراد از فنر هایش نیست. آنچه شما می خرید یک سدان اسپرت است نه یک خانوادگی شهری. واژه Sport فقط به معنی رینگ و لاستیک و ارتفاع که نمی شود. اسپرت در مانور و یا اسپرت در پایداری. ما تنها جایی در دنیا هستیم که به هر چیزی که جدید می آید می گوییم NEW فلان. مثل نیو مزدا، نیو پی کی، نیو سوناتا، نیو آزرا و حتی نیو پراید. نسل دوم مزدا 3 باید به شش کیسه هوا مجهز باشد. به طور استاندار 4 و به صورت آپشن 6 بلنگو دارد. اما شاید مهم ترین ویژگی او، سیستم تعویض دنده اش باشد که علاوه بردسته دنده، شستی هایی هم روی فرمان دارد.

رقیب مرسدس بنز!

باور نمی کنید؟ مرسدس بنز A کلاس خودرویی است از خانواده مینی MPV ها. این فرم طراحی بسیار نایاب است. مهم ترین رقبایش را اپل Meriva و نسیان Cube تشکیل می دهند. مریوا که اصلا در آلمان عرضه نمی شود و کیوب هم که اصلا از ژاپن خارج نمی شود. پس می ماند هیوندای i30. این درست که به این کره ای، هاچ یک هم گفته می شود اما با توجه به ساختار قرار گرفتن ستون های آن، به مینی MPV بیشتر شبیه است.

هیوندای که فعلا در بازار ایران جولان می دهد. خوب است و خوب می فروشد. 10 ایر بگ دارد و شش اسپیکر. دیگر چه می خواهید؟ تقریبا همه چیزش استاندارد است. اما یک ایراد بزرگ دارد. روی دو صندلی بزرگ آنقدر جا هست که می شود یخچال گذاشت. اما روی صنلی های عقب هرگز حساب نکنید. بیشتر جنبه نمایشی دارند. دیگر ایراد بزرگ او، جعبه دنده اش است. انصافا دیگر چهار سرعته اتوماتیک خیلی تنبل است. در یک و دو جان شما را به لب می رساند. بنابراین گول پیشرانه دو لیتری اش را نخورید، چیزی عایدتان نمی شود.