نسل دوم ترانزیت کانکت که بعنوان یکی از پیشگامان مصرف سوخت درمیان همکلاسانش شناخته می شود برای ورود به بازارهای جهانی از زمستان 2013 و بعنوان مدل 2014 آماده شده؛ خودرویی که احتمالا بازار ون های تجاری سایز متوسط را هم تحت تاثیر خود قرار می دهد و . . .
تصاویر و توضیحات بیشتر در ادامه موضوع
سیتروئن سی فور گراند پیکاسو، جدیدترین خودروی هفت صندلی سیتروئن است که از همان پلتفرم سایز متوسط آخرین نسل از خودروهای پنج صندلی خودش استفاده کرده است. هرچند سیتروئن اظهار داشته فاصله بین محور جلو و محور عقب این اتومبیل را با 11 سانتی متر افزایش به 2.82 متر گسترش داده است، اما طول کلی این اتومبیل تفاوت زیادی با نسل قبلی اش ندارد.
تصاویر و توضیحات بیشتر در ادامه موضوع
هوندا N-one،خودرویی کوچک و مکعبی شکل که برچسب ون را یدک میکشد و به تازگی در کشور ژاپن برای فروش عرضه شده است.
تمرکز هوندا بر روی طراحی ظاهری و کابین خودرو بوده است اما به نظر میرسد...
ادامه مطلب رو از دست ندید
| Kia Carnival | Toyota Previa | |
| پیشرانه | 6 سیلندرV شکل | 4 سیلندر خطی |
| حجم موتور (سی سی) | 2656 | 2362 |
| قدرت(اسب بخار/دور در دقیقه) | 189/6000 | 168/6000 |
| گشتاور(نیوتن متر/دور در دقیقه) | 249/4000 | 224/4000 |
| شتاب 0-100 | 13/9 | 11/5 |
| حداکثر سرعت | 192 | 184 |
| جعبه دنده | 5 سرعته اتوماتیک | 4 سرعته اتوماتیک |
| میانگین مصرف سوخت | 10/9 | 9 |
| قیمت (میلیون تومان) | حدود 50 | حدود 80 |
می گویند در ایران موفق نشدند. موفق نشدند به این خاطر که ایرانی ها اصلا دوستشان ندارند. دوستشان ندارند چون به کارشان نمی آید. به کارشان نمی آید چون الکی بزرگ هستند. و چون موفق نیستند و دوستشان ندارند و به کاری نمی آیند، خانواده ها نمی خرندشان.
خانواده ها که نمی خرندشان، بخش خصوصی می خردشان، می کندشان تاکسی، می فرسدتشان در سطح شهر، تاکسی که شدند، کرایه 300 تومانی را 1300 تومان می گیرند. آن وقت همه قصد می کنند دیگر سوار این تاکسی نشوند که بخواهند 300 تومان را 1300 تومان بدهند. پس می روند برای خودشان خودرو بخرند.
وقتی همه به سمت خرید خودرو برای خودشان می روند، طبق اصل افزایش تقاضا و محدودیت عرضه، یکهو قیمت خودرو بالا می رود. به همین دلیل نتیجه می گیریم علت اصلی گرانی خودرو در بازار ایران فقط و فقط تقصیر این دو است!
کارناوال کره ای!
نه در نگاه اول و نه در نگاه دوم، این خودرو چیزی برای گفتن ندارد. آن قدر بازار مینی ون ها تنوع دارد که کسی به او نمی نگرد. اما در همین ننگریستن، چیز هایی دارد که خیلی های دیگر ندارند. مثلا مهم ترینش اینکه اولین محصول کیا موتورز است که توانست از NHTSA (موسسه ملی امنیت بزرگ راه های آمریکا) 5 ستاره کامل بگیرد. یعنی از همه طرف ایمن است. چیزی که خیلی از او معروف تر هایش هم نتوانستند داشته باشند.
داستان Carnival یا با نام دیگرش Sedona از 1998 شروع شد. آن زمان کیا فراتر از صادرات به بازار اندونزی و مالزی نمی دید. البته که کاری به نسل اول نداریم. اما بد نیست که بدانید یکی از پیشرانه های نسل اول، ساخت Rover انگلستان بود. سال 2006 نسل دوم این خورو رونمایی شد. این همان مدلی است که توسط «اطلس خودرو» عرضه می شد. یک قانون است که می گویدَ: اگر خودرویی خوب باشد و خوب بفروشد، علاوه بر نمایندگی رسمی، نمایشگاه های غیر رسمی نیز واردش می کنند. پس اگر وقتی نمایشگاه داران سمت خودرویی که در بازار ایران به طور رسمی به فروش می رسد نرفتند، یعنی یک جا یا چند جای کار ایراد دارد.
کارنیوال نسل دوم به صورت SWB (فاصله محوری کوتاه) و LWB (فاصله محوری بلند) عرضه شد. طبیعی است که مدل های کلاس Long Wheel Base با 3020 میلی متر گران تر هستند. حالا که کار به اینجا رسید بدانید کارنیوال موجود در بازار داخلی پلت فرم مشترکی با مدل Optima دارد این خودرو در حقیقت یک 2+3+2 است. یعنی دو نفر جلو، سه نفر وسط و دو نفر عقب. این ترکیب را با توجه به فرم صندلی ها می توان به 2+2+3 نیز تغییر داد. پیشرانه های این خودرو غیر از 2/7 لیتری شامل نمونه های 3/5 و 3/8 برای بنزینی و 2/2 و 2/9 برای دیزلی می شود.
اگر روزی به شما گفتند این خودرو، سفارش آمریکاست، در جریان باشید که آن خودرو LWB و 3/8 لیتری با جعبه دنده 6 سرعته خودکار است و لا غیر. سایت «رنکینگ اند ریویو» این خودرو را از هوندا اویسه، یکی از بهترین های کلاس خودش بهتر تلقی کرد. سایت «ادموندز» محل قرارگیری راننده را بسیار راحت عنوان کرده است. تستر سایت معتبر «کار اند درایور» هم رانندگی با این خودرو را در جاده لذت بخش اعلام داشت. اما نکته ای که تمام این سایت ها به آن اشاره کرده اند، هندلینگ ضعیف این خودرو و حس واژگونی هنگام پیچیدن است.
حضور پیشرانه و دفرانسیال در جلوی خودرو، زمانی که روی فنر بندی و پایداری خودرو کار نشده باشد، می تواند ترکیب خطرناکی را به وجود بیاورد. از اینها گذشته مصرف این خودرو در حالت بدون سرنشین افتضاح است. تصور کنید چه فاجعه ای شود. وقتی همه فامبل را با آن به مسافرت ببرید.
پیش نمایش ژاپنی!
خواه باور کنید، خواه نکنید، این خودرو 80 میلیون می ارزد. یعنی حتی از سورنتو XM، سانتافه، اسپرتیج 2011، اوریون، سوناتا YF هم گرانتر. خب چیز عجیبی نیست. «ایرتویا» وقتی می بیند مشتری برای این خودرو صف کشیده و هوادارانش دارند از تب دوری آن می سوزند، مجبور است یک چند ده میلیونی آنرا گران کند. تعداد پریویا هایی که در سطح شهر دیده می شوند. از تعداد لامبور گینی هایی که به صورت گذرموقت وارد شده فراتر نمی رود.
بگذریم. تویوتا Previa یا با نام دیگرش Estima و یا حتی Tarago قدمتی 20 ساله دارد. نسل اولش درست در سال 1990 وارد بازار شد. مانند همه ژاپنی های آن دوره ساختاری گرد و کشیده داشت.
آمریکایی ها تا قبل از پلایموث Voyager و دوج Carvan برایش می مردند و زنده می شدند. طی 10 سال آنقدر از این خودرو تولید شد که دیگر همه خسته شدند. پس نسل دومش رونمایی شد. او نمونه ای بهینه شده از تویوتا Sienna بود. حالا نوبت اروپایی ها بود تا برایش غش و ضعف کنند. سرانجام سال 2006 و نسل سوم. نسلی که وقتی به ایران رسید با موفقیت فروش چند ده میلیونی اش بازار های جهانی را به تعجب وا داشت!
از شانس بد، وقتی این خودرو آمد تازه فروش فولکس واگن Sharan، سئات Alhambra و فورد Galaxy گل کرده بود. اما از طرفی پریویا، تویوتا بود و تویوتا اعتبار داشت و دارد. علاوه بر اینها، تویوتا هم با کیفیت بود هم قوی هم ارزان. البته کزینه آخر در ایران مفهوم دیگری دارد. جدا از این بحث که ایرتویا مجبور است یا نیست، پریویا را خیلی گران می فروشد. این خودرو یکی از زیباترین های کلاس خودش محسوب می شود. اما از طرفی برای راننده فضای کمی را در نظر گرفته است. فضایی که بیشتر به خود ژاپنی ها می خورد تار ما.
